دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

تنها زندانبان كافی نیست

نویسنده: حسن موسوی چلك*

پیشگیری از وقوع جرم یكی از موضوعاتی است كه باید از سوی نهادهای مختلف جامعه به آن توجه شود با این حال رویكردهای پیشگیرانه هرمیزان نیز كه تقویت شوند باز هم عده ای مرتكب جرم می شوند كه مجازات برخی از آنها زندان است. هرچند انتظار این است كه افراد پس از آزادی از زندان بار دیگر به ارتكاب به جرایم اقدام نكنند اما این موضوع به تحقق زمینه های مهمی باز می گردد. نخست اینكه در حال حاضر اقدامات تربیتی در زندان های ایران متناسب با تعداد زندانیان و فضای زندان های كشور نیست. نداشتن منابع كافی برای توسعه خدمات مددكاری اجتماعی و روانشناسی از جمله دلایلی است كه باعث می شود تا مداخلات انجام شده در زندان ها جنبه پیشگیرانه آنچنانی نداشته باشد. چندی پیش در زندان های مشهد زندانیان را براساس تیپ شخصیتی و نه جرم تقسیم بندی می كردند اما به دلیل زمانبر بودن و هزینه داشتن استمرار پیدا نكرد. نیروی انسانی متخصص هم تعیین كننده است. باید دید تا چه اندازه افرادی كه در زندان با زندانیان سر و كار دارند مهارت های لازم برای برقراری ارتباط با آنها را دارند؟ از طرف دیگر باید دید علایمی كه باعث ارتكاب به جرم می شوند از بین رفته اند یا خیر؟زمینه دیگر به بحث پذیرش مجرمان در جامعه باز می گردد. نمی توان كتمان كرد فردی كه از زندان آزاد می شود، برچسبی را با خود دارد كه این برچسب نه تنها برای او كه برای خانواده اش نیز تعریف می شود. گذشتن از كنار این برچسب به سادگی امكان پذیر نیست. بنابراین در بسیاری از مواقع این افراد نمی توانند گواهی عدم سوءپیشینه ارایه كنند و در این شرایط طبیعی است كه بار دیگر به سمت عمل خلاف قانون سوق پیدا می كنند. موضوع مهم دیگر به تفكر زندانیان برمی گردد. افرادی كه از زندان آزاد می شوند كمتر رغبت دارند تا پس از آزادی ارتباط خود با مراكز مددكاری داخل زندان را حفظ كنند. به این ترتیب مراقبت های پس از آزادی زندانیان كاسته می شود. سیستم زندان هم آنقدر نیرو و منابع ندارد كه بتواند پیگیری پس از ترخیص را انجام دهد و بتواند افراد ترخیص شده را به گونه ای رصد كند كه از ارتكاب به جرم خودداری كنند. وقتی فرد باور كند كه مجرم است و جامعه نیز پذیرش او را نداشته باشد آن زمان دیگر ارتكاب مجدد او به جرم عجیب نخواهد بود. این در حالی است كه ارتباط هدفمند، پایدار و هماهنگ بین سازمان هایی كه افراد پس از خروج می توانند با آنها ارتباط داشته باشند مانند آموزش و پرورش، بهزیستی، كمیته امداد و فنی و حرفه ای وجود ندارد. از روزی كه فرد وارد زندان می شود باید برای بازگشتش به زندگی سالم اقدام كرد. این بازگشت به تحقق چند شرط است. نخست اینكه فرد باید خودش را باور كند، دوم اینكه خانواده باید او را حمایت و باور كند، سوم اینكه محیط های اجتماعی نیز باید راه بازگشت او به زندگی سالم را هموار كند و چهارم اینكه فرد آزاد شده نیز باید به جامعه فرصت دهد تا تفكر خود نسبت به آنها را تغییر دهد. كلام آخر اینكه تنها زندانبان برای كاهش جرایم كافی نیست و باید بخش تربیتی نیز به برنامه های زندان های كشور وارد شود.

    *رییس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

     روزنامه اعتماد، شماره 3194 به تاریخ 11/12/93، صفحه 14 (حادثه)





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1393/12/11
1397/08/2 04:01
Everything is very open with a clear clarification of the challenges.
It was truly informative. Your website is very
helpful. Many thanks for sharing!
1397/08/2 03:25
I am regular visitor, how are you everybody? This article posted at this
web page is genuinely nice.
1397/07/30 15:10
Hey there fantastic blog! Does running a blog like this take a massive amount work?
I have virtually no expertise in computer programming but I had been hoping to start my own blog soon. Anyhow, should
you have any recommendations or tips for new blog owners please
share. I understand this is off subject but I just had to ask.
Cheers!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی