دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

یادداشت: یاری گر دیگران باشیمImage result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

*دکتر سید حسن موسو ی چلک

کمتر کسی است که در زندگی اجتماعی خود بتواند ادعا کند که نیاز به دیگران ندارد. چرا که انسان موجودی اجتماعی است و داشتن ارتباط اجتماعی با دیگران که جنبه انسانی هم داشته باشد از جمله نیازهای بشر بوده و هست و در چنین شرایطی است که افراد پشتوانه های اجتماعی را در زندگی خود احساس می کنند و تنهایی و بی تفاوتی کمتر نمود عینی پیدا می کند. اعتماد به نفس افراد بالا می رود که خود می تواند قابلیت های  افراد را هم افزایش دهد. به همین دلیل ما انسان ها  نیاز داریم که دیگران به ما توجه کنند و عکس آن هم صادق است.برای داشتن روابط انسانی پایدار، نمی توانیم نسبت به دیگران بی تفاوت باشیم.لذا یکی از وجوه این نوع روابط اسانی در زندگی اجتماعی، این است که باید به فکر دیگران هم باشیم. معمولا وقتی از این نوع رابطه صحبت به میان می آید شعر زیبای سعدی شیراز به ذهن متبادر می شود که گویا در ساختمان  سازمان ملل متحد هم نوشته شده است:

بنی آدم اعضای یک پیکردند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روز گار/ دگر عضو ها را نماند قرار.

برای من و سایر همکاران در حوزه مددکاری اجتماعی اهمیت این موضوع و مشارکت اجتماعی بسیار ملموس هست چرا که معتقدیم در سایه این توجه و مسوولیت پذیری در قبال دیگر همنوعان، جامعه ایی خواهیم داشت که در آن  مردم دغدغه های کمتری خواهند داشت و شرایط به زیستن اجتماعی را بیش از پیش تجربه خواهند کرد.در استان مازندران رسمی وجود داشت  به نام « بنواز» که از نوازش کردن می آمد0 البته شبیه این در سایر اقوام ایرانی هم وجود داشت).یعنی اگر فردی  به هر دلیلی دچار مشکل می شد مردم بدون این که کسی از آنها بخواهد خود را نسبت به او مسوول می دانستند  و نانوشته و بدون  چشم داشت به او کمک می کردند تا مبادا برای ادامه حیات و... خود دچار مشکل شود. این نوع رابطه با دیگران در نهایت برای انسان کمک کننده هم کارکرد هایی دارد. از احساس رضایت از خود گرفته تا این که اگر به هردلیل خود او دچار مشکلی شده، پشتوانه مهمی به نام مردم را دارد که تنهایش نمی گذارند.حتی اگر او در هنگام کمک کردن انتظار پاسخ متقابل را نداشته باشد:

تو نیکی می مکن و در دجله انداز/که ایزد در بیابانت دهد باز

این ذات زندگی اجتماعی است و چه زیباست که زندگی خود را این گونه مدیریت کنیم تا همه با هم از زندگی لذت ببریم.مهمترین دلیل شاید این باشد که ما همه به همدیگر نیاز داریم و رفع نیازها و مشکلات بدون توجه افراد به یکدیگر امکان پذیر نبوده یا دشوار باشد. نکته ایی که امام علی(ع) در نامه 53 به مالک اشتر تاکید می کند هم گویای همین نیاز متقابل به یکدیگر است:« ای مالک! بدان مردم از گروه های گوناگون می باشند که اصلاح هر یک جز با دیگری امکان ندارد و هیچ یک از گروه ها از گروه دیگر بی نیاز نیست». فراموش نکنیم که انسان بدون توجه به دیگران « اجتماعی» نخواهد شد. این که در فرهنگ عامه گفته می شود« دستی که کمک می کند،از دستانی که برای دعا بالا می روند مقدس تر است» خود گویای اهمیت  یااری گری دیگران است.پس بیایم در این دنیای زودگذر با توجه به نیازها و مشکلات دیگران راه و رسم خوب زیستن را در جامعه نهادینه کنیم.

*رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه جام جم/24 مرداد 98 صفحه زندگی: 13

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/25
رونمایی یک اثر در خبرگزاری فارس/ «حاشیه مهم‌تر از متن» مستندی با ساختار ژورنالیستی استهنر و رسانه / رادیو و تلویزیون

۱۹:۴۱ - ۱۳۹۸/۵/۲۳

ونمایی یک اثر در خبرگزاری فارس/ «حاشیه مهم‌تر از متن» مستندی با ساختار ژورنالیستی است

کارگردان مستند «حاشیه مهم‌تر از متن» گفت: در ساختار این مستند سعی کردیم ساختار ژورنالیستی داشته باشیم و بتوانیم آگاهی بخشی برای مخاطبانمان داشته باشیم و امیدوارم این اتفاق افتاده باشد.

 

به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون خبرگزاری فارس، مستند «حاشیه مهم‌تر از متن» با موضوع معضل حاشیه‌نشینی در اطراف شهرهای بزرگ و بررسی آسیب‌های اجتماعی ناشی از آن و راه‌ حل‌ها و فعالیت‌های انجام شده در سطح کشور جهت کاهش آسیب‌های آن به کارگردانی حسن جعفری در سال ۹۷ توسط خانه فیلم و نمایش مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری سازمان بسیج تولید شده است.

مراسم رونمایی از این مستند امروز -چهارشنبه 23 مردادماه- با حضور «حسن جعفری» کارگردان و  یاسر طالبی تهیه کننده این اثر در خبرگزاری فارس برگزار شد.

جعفری در ابتدای این مراسم طی سخنانی گفت: همیشه سوژه‌های اجتماعی دغدغه من بوده است و آدم‌های اطرافم برایم مهم بوده‌اند. یک روز آقای طالبی پیشنهادی داد تا درباره حاشیه‌نشینی و بر اساس تجربه‌ای که در گذشته داشتیم مستندی را بسازیم و در این مدت بیش از یکسال تحقیق و پژوهش کردیم.

وی ادامه داد: در همان روزهایی که دغدغه ما حین تولید این مستند بیشتر می‌شد، افسردگی ما از این فاجعه هم بیشتر می‌شد. در ابتدا بر این باور بودیم که این آدم‌های حاشیه نشین فقط در تهران و جنوب شهر هستند و نمی‌دانستیم که این افراد به مرکز شهر هم کشیده شده‌اند و حتی در شهرهای مشهد و تبریز این موضوع رو به رشد است.

این کارگردان در ادامه ضمن بیان اینکه از میدان امام کارمان را شروع کردیم، بیان داشت: بعد از میدان امام به فرحزاد، شهر قدس و چهاردانگه رفتیم و به همین ترتیب کل منطقه‌های حاشیه نشین در تهران را پوشش دادیم. هرچه جلوتر می‌رفتیم باید با مسئولین بیشتری برای گفت‌وگو هماهنگ می‌کردیم و متاسفانه در این مسیر مسئولین زیادی با ما همکاری نکردند و ما را به دیگری ارجاع می‌دادند و برایمان جالب بود که وقتی دوربین خاموش می‌شد تازه شروع می‌کردند به صحبت کردن


«
سید حسن موسوی» رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران نیز در ادامه این مراسم گفت: سکونت گاه‌های غیر رسمی و محل‌های ناکارآمد شهری چهار ویژگی دارد که از آنها می‌توان به بافت فرسوده، بافت تاریخی، روستاهای الحاقی به شهر و سکونت گاه‌های غیر رسمی اشاره کرد. در برنامه ششم کلمه حاشیه نشینی آمد و ما مخالف این کلمه بودیم چراکه حاشیه جغرافیایی شهر را قبول داشتیم. اما طیق سند  احیاء، بهسازی، نوسازی وتوانمند سازی بافت های فرسوده ومحلاتت ناکارآمد شهری موافقم..

وی ادامه داد: در توضیح کلمه حاشیه شهر باید به این اشاره کنم که حاشیه شهر هرجایی است که حداقل خدمات عمومی شهری را نداشته باشد. رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان اینکه طبق امار مسوولین راه و شهرسازیدر حال حاضر ۱۰ تا ۱1 میلیون فرد در سکونتگاه های غیر رسمی زندگی می‌کنند، افزود: طبیعی است در کشوری که یک چهارم جمعیتش در این محله‌ها زندگی می‌کنند این موضوع باید در اولویت باشد.

وی با اشاره به اینکه مقام معظم رهبری در تعدادی از جلسه‌هایشان به موضوع حاشیه نشینی اشاره‌ای داشتند، بیان داشت: یکی از پنج اولویت‌هایی که مقام معظم رهبری قبل از سال ۹۵ به آن اشاره کردند حاشیه نشینی بود

موسوی چلک در ادامه بیان داشت: مدت‌ها بود که به موضوع حاشیه‌نشینی بی‌تفاوت بودیم و با شروع انقلاب برخی محله‌ها خراب شدند و بعد از مدتی متوجه شدند که رویکرد بولدوزری را به اشتباه انتخاب کردند. همچنین در مقطعی نسبت به این موضوع بی‌تفاوت شدیم تا زمستان ۷۸ که موضوع خاک سفید تهران مطرح شد و همان زمان به ما دستور دادند که بهزیستی موظف است تا وضعیت افرادی را که بعد از عملیات انتظامی در منطقه ایی از تهران نگهداری می کردند بررسی و به استان های خودشان اعزام شوند  که ظرف مدت ۱۲ ساعت  انجام شد.

وی در ادامه نیز افزود: سال 1381 که  از بهزیستی به سازمان مدیریت وبرنامه کشور منتقل شدم هر هفته به یک منطقه تهران می‌رفتیم و هر سه شنبه‌ها از ۷ تا ۱۲ شب در یک منطقه تهران بودیم و برخی دوستان باورشان نمی‌شد زیر پل مدیریت افرادی حاشیه‌نشین حضور دادند.

 موسوی با اشاره به اینکه هیچوقت موضوع سکونت غیر رسمی را در کشور جدی نمی‌گرفتیم، افزود:

چند مشکل برای کار در این سکونت‌های غیر رسمی داریم که یکی از‌ آنها نگاه امنیتی و دیگری نگاه کالبدی است. اما نباید به آن با نگاه امنیتی برخورد کرد. ما در این سالها غفلت دیرینه در حوزه اجتماعی داشتیم و ۳۸ سال اجازه نداشتیم به طور شفاف در اینباره حرفی بزنیم و حرف‌های رهبری به این ماجرا و ورودشان باعث شد بتوانیم در این حوزه  بیشتر گفت وگو و توجه هم شود کنیم. در این مدت بخشی از غفلت ما ناشی از ترس بود.

وی در ادامه افزود: چند مشکل برای کار در این سکونت‌گاه‌های غیر رسمی داریم یکی نگاه امنیتی و دیگری نگاه کالبدی است. اما نباید با نگاه امنیتی با چنین موضوعی برخورد کرد.

جعفری در ادامه بیان داشت: برخی نهادهای اجتماعی قرار بود به ما کمک کنند، اما این کار را نکردند و اولین دلیلشان هم کمبود هزینه‌ها بود. یادم هست در برخی محله‌هایی که رفته بودیم خیلی از افراد نمی‌گذاشتند فیلم بگیریم.

وی ادامه داد: در ساختار مستند هم سعی کردیم، ساختار ژورنالیستی داشته باشیم و بتوانیم آگاهی بخشی برای مخاطبانمان داشته باشیم و امیدوارم این اتفاق افتاده باشد. یکی از سختی‌هایی که برای تولید این کار داشتیم یادم هست که برای صحبت با وزیر مسکن و وزیر کشور باید سه ساعت پشت در می‌ایستادیم و در نهایت با معاونشان می‌توانستیم حرف بزنیم. جلوی دوربین می‌گفتند به حاشیه‌نشینان غذای گرم می‌دهیم، اما به محض قطع شدن دوربین حرف دیگری می‌زدند.

سید حسن موسوی در ادامه افزود: تا الان 1100 محله شناسایی شد و آنچه مهم است شهروندان ما هستند که برای حمایت از آنها نباید اجازه دهیم درباره این شکل از آسیب‌های اجتماعی سکوت شود. ما باید رویکرد اجتماعی‌مان را تقویت کنیم آن وقت است که به امنیت اجتماعی هم می‌رسیم.

جعفری در ادامه این مراسم نیز گفت: سعی کردیم در این مستند طرح مسئله کنیم و آگاهی بخشی هم داشته باشیم و امیدواریم این مستند آنطور که باید دیده شود. مذاکراتی هم با شبکه سه و مستند داشتیم و قرار است بزودی این مستند ۴۵ دقیقه‌ای از یکی از این دو شبکه پخش شود. برای شروع کار به این نتیجه رسیدیم که اگر به دنبال تاثیرگذاری این مستند چالشی هستیم باید با مسئولین مربوطه که متولی موضوع هستند صحبت کنیم.

یاسر طالبی تهیه کننده این مستند نیز گفت: قبل از اینکه این مستند را بسازیم، برخی از مستندهایی که از تلویزیون پخش شده را دیدیم که همه‌شان یک شخصیت اصلی داشتند که راوی قصه بود. اما خودمان دیدیم که بهتر است کار را با نگاه ژورنالیستی بسازیم و درباره‌اش با مسئولین صحبت کنیم.

جعفری در پایان با اشاره به انتخاب نام این مستند بیان داشت: در این باره خیلی فکر کردیم که نام تاثیرگذاری را برای این کار انتخاب کنیم. یکروز در همین حاشیه شهر تابلویی دیدیم که روی آن نوشته شده بود حاشیه بزرگراه مهمتر از خود آن است. در نهایت از حرف‌های کارشناس‌ها به این نتیجه رسیدیم که حاشیه مهمتر از متن است.در انتهای پیام/ خبرگزاری فارس/24 مرداد 98

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/25
توسعه زیست بومی مددکاران اجتماعی نیاز ضروری جامعه

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران اعلام کرد: توسعه زیست بومی مددکاری اجتماعی نیاز ضروری جامعه است.

سید حسن موسوی چلک در گفتگو با خبرنگار مهر به سومین همایش کشوری مسئولان دفاتر استانی انجمن که در تهران در حال برگزاری است اشاره و  تاکید کرد: در سالهای اخیر، به منظور توسعه کیفی و کمی انجمن مددکاران اجتماعی ایران، برنامه ویژه ای طراحی شده است که از جمله آنها تأسیس، گسترش و تقویت دفاتر استانی است.

وی ادامه داد: در این راستا، در نظر است تا با اتخاذ رویکرد توسعه زیست بومی، ظرفیت ها و توانمندیهای مناطق مختلف کشور شناسایی و برجسته شود و با تشریک مساعی مددکاران اجتماعی هر منطقه، حداکثر ظرفیت های بومی و فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و حتی جغرافیایی هر منطقه کشور به کار گرفته شود. در رویکرد توسعه زیست بومی، بر فرایندی بودن، هدفمند بودن و همه جانبه بودن رشد حرفه نظارت دارد و انتظار می رود که با اقدامات نظام مند، خردمندانه و البته نقادانه، زمینه-های توسعه پایدار حرفه محقق شود. 

موسوی چلک افزود:بر این اساس، هدف گذاری توسعه زیست بومی(منطقه ای) با تکیه بر رصد مستمر و نظام مند شاخص های سلامت اجتماعی در منطقه، شناسایی و بررسی موضوعات مرتبط با مأموریتهای مددکاری اجتماعی خاص هر منطقه (نیازسنجی)، شناسایی ظرفیت های خاص منطقه ای،  شناسایی محدودیت ها، موانع و مشکلات منحصر به فرد منطقه ای، تقویت انسجام اجتماعی درون حرفه، تربیت نیروی انسانی با شناسایی همه ظرفیت های حرفه در شهرها و روستاهای مختلف کشور ،تشویق و ترغیب ایفای مسئولیت اجتماعی در استان، تقویت تعاملات درون استانی با نهادهای اجتماعی دولتی و غیردولتی و ... انجام می شود.

این همایش و کارگاه عملیاتی فرصتی است تا از نقطه نظرات ارزشمندمسولیت دفاتر استانی و کارشناسان مسول از سراسر کشور برای پیاده سازی برنامه ها بهره مند شویم. 

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران همچنین اضافه کرد با توجه به شرایط و ظرفیت های متفاوت استان ها و حتی موضوعات داری اولویت در هر استان توسعه زیست بومی فرصتی است تا مردم از خدمات مددکاران اجتماعی بیشتر و بهتر بهره‌مند شوند  و در سیاستگذاری های استانی نقش آفرینی بیشتری داشته باشند. به همین دلیل در این همایش  کشوری پیرامون پرسش هایی مانند ۱. برای توسعه مددکاری اجتماعی مبتنی بر زیست بوم در استان با چه چالش هایی ممکن است مواجه شویم؟۲برای رفع موانع سوال فوق چه پیشنهادی دارید؟ بحث خواهیم کرد.

همچنین در این همایش درس آموخته های مددکاران اجتماعی در بلایای طبیعی سیل و زلزله، مدیریت مورد معتادین و  یافته های پروژه تحلیل وضعیت کارکنان خدمتت اجتماعی در منطقه  منا ارائه می شود.منبعک خبرگزاری مهر/24 مرداد 98

کد خبر 4693118




نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/24
چالش‌های مددکاری اجتماعی در ایران  شناسایی می شود

تهران- ایرنا- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به فراخوان ملی شناسایی چالش‌های پیش روی مددکاری اجتماعی در ایران و راهکارهای رفع این چالش‌ها گفت: در نظر داریم از طریق این فراخوان ضمن شناسایی چالش‌ها به دنبال شناسایی راهکارها باشیم.

سیدحسن موسوی چلک روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: با توجه به قدمت علمی ۶۲ ساله مددکاری اجتماعی در ایران و تغییراتی که در حوزه نیازها، موضوعات و گروه های هدف مددکاری اجتماعی صورت گرفته است و همچنین با نگاهی به موضوعات آینده حوزه اجتماعی کشور و موانعی که برای توسعه کمی و کیفی این حرفه وجود دارد، در نظر داریم چالش های حوزه مددکاری اجتماعی را شناسایی کنیم.

وی اضافه کرد: این فراخوان با توجه به اهمیت استفاده از خرد جمعی و ایجاد فرصت برای مشارکت اعضای انجمن، اساتید، پیشکسوتان، مدیران اجتماعی، پژوهشگران اجتماعی، دانشجویان و حتی فعالیت سایر حرفه ها که می توانند تجارب خود را در اختیار ما قرار دهند، اعلام شده است.

لزوم بازنگری مددکاری اجتماعی در ایران 

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: به علت تعریف جدیدی که از مددکاری اجتماعی در جهان ارائه شده است، بررسی شیوه های جدید و نوین کار در این حوزه و تغییرات را در سطوح مختلف آموزشی، اجرایی، سیاستگزاری، مدیریتی و ساختاری را اجتناب ناپذیر کرده است.

موسوی چلک افزود: در تعریف جدید مددکاری اجتماعی که در نشست عمومی فدراسیون جهانی و مجمع عمومی انجمن بین المللی مدارس مددکاری اجتماعی به تصویب رسیده، مددکاری اجتماعی یک حرفه کاربردی و رشته تحصیلی دانشگاهی است که توسعه و تغییر اجتماعی، انسجام اجتماعی و توانمندسازی و آزادسازی افراد را تسهیل می‌کند.

وی ادامه داد: عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی و احترام به تفاوت‌ها در مددکاری اجتماعی اساسی‌، اصول اساسی هستند. مددکاری اجتماعی، با تکیه بر علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را در مقابله با چالش‌های زندگی و ارتقای رفاه و بهزیستی درگیر می‌کند؛ بنابراین منطقی است که ما هم در ایران در راستای تغییرات پذیرفته شده در حوزه مددکاری اجتماعی به دنبال این باشیم که بازنگری در این حوزه را انجام دهیم.

 کمیسر اخلاق فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی ایران یادآور شد: در این فراخوان ملی سه محور اصلی امور صنفی مددکاری اجتماعی، آموزشی و پژوهشی و سیاستگزاری اجتماعی مورد توجه قرار گرفته و انتظار داریم با مشارکت همه افراد ذیربط بتوانیم در ترسیم چشم انداز آینده مددکاری اجتماعی در ایران هوشمندانه تر عمل و حتی بتوانیم الگویی به جامعه جهانی ارائه کنیم که برای تحقق مولفه های اساسی تعریف جدید چگونه می توان عمل کرد.

مشکلات حوزه مددکاری اجتماعی در ایران 

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در ادامه به برخی مشکلات مددکاری اجتماعی در ایران از جمله نداشتن قانون سازمان نظام مددکاری اجتماعی اشاره کرد و گفت: این قانون، پشتوانه قوی برای حمایت های صنفی از جامعه مددکاری اجتماعی و همچنین نظارت بر کیفیت خدماتی است که به خدمت گیرندگان ارائه می شود.

موسوی چلک ادامه داد: تعریف نامناسب در حوزه شرایط احراز پست های مددکاری اجتماعی در طرح طبقه بندی مشاغل و استفاده از افراد غیرمتخصص در این پست ها، ضعف جدی نظام آموزشی در ایران، ضعف ارتباطات بین المللی با هدف استفاد از دانش روز جهانی در حوزه آموزش، ضعف تولید دانش بومی، ساختار نامناسب مددکاری اجتماعی در  اغلب دستگاه های اجرایی، ضعف نظارت کیفی بر عملکرد مددکاران اجتماعی، ضعف استفاده از فناوری های نوین و مستندسازی ضعیف عملکرد ها از دیگر  چالش های مددکاری اجتماعی محسوب می شود.

وی، ضعف اقتصاد بخش خصوصی و پایین بودن حقوق مددکاران اجتماعی و نگرفتن سختی کار را از دیگر چالش های مددکاری عنوان کرد و در ادامه از همه اساتید، پیشکسوتان، اعضای انجمن، دانشجویان و دیگر فعالان حوزه مددکاری اجتماعی، خواست تا با مشارت در فراخوان ملی شناسایی چالش های مددکاری، کشور را در شناسایی بیشتر و دقیق تر چالش های مددکاری اجتماعی در ایران و راهکار های برون رفت و مدیریت این چالش ها یاری کنند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: علاقمندان به شرکت در فراخوان ملی شناسایی چالش های پیش روی مددکاری اجتماعی در ایران و راهکار های رفع این چالش ها خواست تا دیدگاه های خود را تا سی ام مهر ماه  از طریق پست الکترونیک به نشانی info@socialwork.ir یا دورنگار به شماره ۰۲۱۶۶۵۶۱۷۸۷  یا از طریق واتساپ به شماره ۰۹۹۰۷۷۵۳۷۹۰ ارسال کنند. 

موسوی چلک افزود: مجموعه نظرات در یک نشست تخصصی در آذرماه سال جاری ارائه و مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

با توجه به حضور موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در هیات رئیسه منطقه آسیا- اقیانوسیه، فرصت ارائه الگویی در حوزه مددکاری اجتماعی برای تحقق مولفه های اساسی تعریف جدید مددکاری از سوی ایران فراهم شده است.منبع: ایرنا/22 مرداد 98





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/22

فرصتی که از دست می رودImage result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

سید حسن موسو ی چلک

               رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران(روزنامه شرق/20 مرداد1398)

نامگذاری روز ها به مناسبت های خاص فرصتی برای طرح مباحث مرتبط با آن مناسبت و سپاسگزاری از افراد مرتبط است.یکی از این مناسبت ها روز 22 مرداد با عنوان« روز  تشکل ها و مشارکت اجتماعی» است. این مناسبت را بهانه می کنم تا ضمن تبریک این روز به همه سازمان های غیر دولتی و سازمانهای مرتبط، هم به عنوان یک مددکار اجتماعی که مشارکت یکی از شش اصل اساسی حرفه ام هست و هم به عنوان عضوی از چندین تشکل غیر دولتی که مهمترین هدف تشکیل آنها، مشارکت در امور جامعه می باشد و همچنین رییس یک تشکل صنفی- علمی غیر دولتی و غیر سیاسی با سابقه بیش از نیم قرن فعالیت یعنی( انجمن مددکاران اجتماعی ایران) به چند نکته در این زمینه اشاره کنم. مرداد ماه  سال 1393 یعنی سال اول دولت آقای حسن روحانی جلساتی در وزارت کشور برگزار می شد و من هم دعوت می شدم.حس خوبی داشتیم چون  قرار بود برای اولین بار رییس جمهور به همراه اعضاء هیات دولت، بویژه وزرایی که با این سازمان ها سر وکار بیشتر داشتند) چندین ساعت با سازمان های غیر دولتی گفت و گو کنند.این جلسه با حضور مدیران بیش از 3500 تشکل غیر دولتی حدود 7 ساعت برگزار شد.از قبل هم قرار شده بود که در حضور رییس جمهور پنج نفر از مدیران این سازمان ها هر کدام 3 دقیقه مطالبی را مطرح کنند.من هم یکی از این پنج نفر بودم که صحبت کردم.خاطرم هست 13 نکته را در این دقایق بسیار کوتاه مطرح کردم که به برحی از آنها در این یادداشت هم اشاره می کنم(قبل از حضور رییس جمهور هم با حضور وزاری مربوطه سوال و جواب می شد).براین باورم که برای اعمال مدیریت هوشمندانه در هر کشوری استفاه از ظرفیت های مردمی و جلب مشارکت آنها بهترین سرمایه محسوب می شود و این مستلزم این است که از قوی شدن این سازمان ها هراس نداشته باشیم بلکه آنها را یک ظرفیت قلمداد کنیم و نگاه رقابتی با آنها توسط دولتی ها وجود نداشته باشد0اگر چه از نظر کمی سازمان های غیر دولتی بیشتر شده اند  ولی از نظر کیفی هنوز خیلی کار داریم.چرا که معتقدم زمانی کشور در زمینه استفاده از ظرفیت این سازمان ها به بلوغ می رسد که بتواند جایگاه آنها را  در سه حوزه سیاستگذاری اجتماعی، اجرا و نظارت بر عملکرد دولت به رسمیت بشناسد نه فقط در اجرای برنامه که دولت  توان ندارد یا  خیلی علاقمند نیست.نکته بعدی فلسفه تشکیل این سازمان مشارکت اجتماعی در برنامه های کشور هست که نشان از مسوولیت پذیی شان دارد اما بخش دیگر کار این سازمان های غیر دولتی، مطالبه گری اجتماعی است لذا انتظار دارند که در کنار مشارکت اجتماعی، بتوانند پرسشگری و مطالبه گری هم داشته باشند.موضوعی که نتوانستیم آنگونه که شایسته است،  عملیاتی کنیم. اگر این نقش پررنگ تر شود بدون شک تقویت جایگاه شان در حوزه نظارت می تواند به شفافیت و سلامت و ارتقاء اعتماد اجتماعی در کشور کمک کند.تحقق این حق سازمان های غیر دولتی مستلزم پاسخگو دانستن دولت( مسوولان) در مقابل مردم و این سازمان هاست.اما از  آنجایی که معمولا در عمل خیلی انتقاد پذیر نیستیم و مجوز فعالیت این سازمان ها توسط دستگاه های دولتی صادر می شود و فعالیت شان به آنها وابسته است، شاید سازمان های غیر دولتی هم علاقمند به تقویت این نقش نداشته باشند.همچنین معتقدم با توجه به دانش و تجربه زیسته، مشارکت این سازمان ها در سیاستگذاری های اجتماعی در سطوح ملی و منطقه ایی می تواند تاثیرات شگرفی داشته باشد که نباید به آسانی از کنار آن گذشت.نداشتن نگاه قیم مابانه به سازمان های غیردولتی بستر را برای مشارکت کمی وکیفی آنها بیش از پیش افزایش خواهد داد و به دلیل اعتماد مردم به این سازمان ها که از جنس خودشان هستند می تواند آنها را به پلی بین مردم و دولت قرار دهد.بدون شک مشارکت اجتماعی منجر به کاهش هزینه های دولت ها در انجام وظایف شان خواهد بود و درجه مشارکت این سازمان ها در کنار مشارکت مردم و خانواده ها در تحقق توسعه همه جانبه و پیشرفت  هر کشوری بسیار مهم است که سازمان های غیر دولتی یکی از جلوه های این مشارکت محسوب می شود. این مشارکت حتی می تواند کمک کند تا مردم با محدودیت های دولت ها  از طریق این  سازمان ها برای انجام امور هم آشنا شوند که خود می تواند در افزایش اعتماد عمومی به دولت ها در کشور های مختلف کمک شایانی کند.ضمن اینکه پذیرش این مشارکت و تسهیل در امر مربوط به سازمان های غیر دولتی موجب می شود که  زیرزمینی و پنهانی فعالیت نکنند.در پایان می خواهد به این نکته اشاره کنم که ضمن تاکید بر آسیب شناسی( نقاط قوت و ضعف) فعالیت این سازمان ها و الزام( خود خواسته) آنها بر افزایش شفافیت های مالی و اداری و .. این موضوع هم مورد توجه قرار گیرد که در حال حاضر بر اساس قوانین و اسناد بالادستی، برای مشارکت اجتماعی این سازمان ها می بایست مجوز رسمی فعالیت را از دستگاه های تعیین شده در قوانین اخذ کنند، ضروری است تا صادقانه و بدور از هرگونه جانبداری اداری و سیاسی و.. آسیب شناسی رابطه دولت با این سازمان ها هم صورت گیرد و چشم انداز فعالیت این سازمان ها بگونه ایی ترسیم شود که انگیزه آنها را برای افزایش مشارکت بیشتر کند تا نشان داده شود که آنها را باور کردیم.

  





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/21
Image result for ‫شهادت امام باقر‬‎




نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/18

یادداشت:

برای روابط انسانی اهمیت قائل شویم

دکتر سیدحسن موسوی چلک(رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران)

روابط انسانی، مفهوم وسیعی دارد و هر نوع رابطه ای بین دو فرد، دو گروه، فرد و گروه، سازمان و فرد و... را دربرمی گیرد.

این روابط، ممکن است به شکل های مختلفی مانند روابط رسمی، غیررسمی، عمومی، خصوصی، کلامی، غیرکلامی، عمودی، افقی و چند جانبه رخ دهد. در عین حال، امکان دارد رابطه در محیط ها و موقعیت های خاص اجتماعی، فرهنگی، تجاری، بازرگانی، حکومتی و آموزشی برقرار شود.

محبت ها، تنفرها، آشتی و قهرها در محدوده رابطه انسانی قرار می گیرند. گفت وگوهای صمیمانه و همچنین درگیری های لفظی نیز شکل هایی از اشکال رابطه انسانی اند که در خانواده، کار و جامعه، بین افراد اتفاق می افتد.

 جنبه مهم دیگر این روابط، درک قابلیت های افراد و دادن مسوولیت به آنها براساس قابلیت ها و استعدادها و شریک و سهیم کردن آنها در امور زندگی و جامعه است.

در سایه این پذیرش، افراد، احساس وجود و ارزش می کنند، به زندگی و کار علاقه مند می شوند، از بی تفاوتی های آنها کاسته می شود و سرانجام با روحیه ای تازه و قوی تر، به کار و زندگی می پردازند.

با نگاهی به نیازهای انسان، به این نتیجه می رسیم که این نیازها، بدون وجود شخص یا اشخاص دیگری که با آنها رابطه برقرار می کنیم، تامین نمی شود.

 روابط، موقعی انسانی است که طرفین ارتباط، بتوانند فواید لازم را از روابط خود ببرند.

منظور از سودمندی، خیر و فایده ای است که از روابط انسان ها با یکدیگر در راستای ادامه حیات، به هر یک از آنها می رسد. حیات (زندگی) و اهداف آن، اساسی ترین موضوع تعیین کننده سود و زیان پدیده ها از نظر انسان است.

خداوند بزرگ هنگام خلقت هر موجودی (از جمله انسان)، در وجود او عناصری قرار داده است که تکلیف نیازهای او را تعیین می کند. هر چیز که مطابق فطرت انسان باشد و سبب ادامه حیات و رشد او شود، مفید و سودمند

 است.

بالعکس، هر چیزی که برخلاف فطرت انسان باشد و مانعی برای ادامه حیات او به حساب آید و جلوی رشد او را بگیرد، زیان آور است.

 اگر انسان ها به خاطر تامین نیازهای خود، مجبور به برقراری روابط باشند، پس موقعی روابط پایاتر خواهد بود که با این تفاوت ها بیشتر سازگار باشد.

 این که بعضی از انسان ها سعی می کنند همه افراد را وادار به هم شکل سازی با نیازها و معیارهای خود کنند، این کار، نه تنها موجب برقراری روابط نمی شود، بلکه سبب احساس دوری و جدایی نیز   می شود.

منبع: روزنامه جام جم/15 مرداد 95 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/16

جای خالی 921 هزار همکلاسی/ جای خالی مددکاران اجتماعی در  مدارس

بر اساس اعلام وزارت آموزش و پرورش و معاونت رفاه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده اند؛ ۱۴۱ هزار کودکی که اغلب ساکن استان های سیستان و بلوچستان، تهران، خراسان رضوی، خوزستان، فارس، آذربایجان غربی و کرمان هستند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه همشهری ،طبق آمار اعلام شده، در سال جاری 34 هزار و 89 نفر در سیستان و بلوچستان، 22 هزار و 531 نفر در استان تهران، 13 هزار و 55 نفر در خراسان رضوی، 11 هزار و 429 نفر در خوزستان، 6739 نفر در فارس، 6543 در آذربایجان غربی و 5863 نفر در کرمان جزو آمار بازماندگان از تحصیل قرار گرفته اند. معلولیت، فقر مالی، مشکلات فرهنگی و دوری از مدرسه مهم ترین دلایل برای ترک تحصیل در میان بازماندگان از تحصیل سال های قبل ذکر شده است؛ دلایلی که کمابیش در همه استان ها یکسان است.

جای خالی مددکار اجتماعی در مدارس

 آسیب های اجتماعی چون اعتیاد والدین و مشکلات خانوادگی هم از عواملی است که هرچند با درصد کمتر اما بر تحصیل بسیاری از دانش آموزان تاثیر گذاشته و موجب ترک مدرسه شده است؛ اتفاقی که معمولا در کنار فقر تکرار می شود، اما قابل پیشگیری است. نکته ای که رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران که در گذشته مدیر کل دفتر امور آسیب های اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم بوده است بر آن تاکید می کند. سید حسن موسوی معتقد است اگر مدارس ما مددکار اجتماعی می داشت، مطمئنا بسیاری از مشکلات کودکان بازمانده از تحصیل حل می شد و کار به ترک مدرسه نمی رسید. البته او همچنان امیدوار است این نقش در مدارس دیده شود و تاکید می کند که هنوز هم می توان با حضور مددکاران اجتماعی در مدارس کاری کرد که بازماندگی از تحصیل کمتر اتقاق بیفتد و حتی می توان در بازگشت کودکان هم از این ظرفیت استفاده کرد. موسوی البته به تبعات بازماندگی از تحصیل و ترک مدرسه هم اشاره می کند و می گوید: یکی از محیط هایی که کمک می کند کودکان رشد بهتری داشته باشند، محیط مدرسه است و وقتی به هر دلیلی از این فضا دور می شوند دچار آسیب های روحی و اجتماعی زیادی در آینده خواهند شد. وی می افزاید: اولین اثر منفی این است که کودک از محیط سالمی به نام مدرسه دور می شود. دوم این که اگر در سن کار یعنی بالای 15 سال باشد، ممکن است در خیابان یا در کاری که با شرایط روحی و جسمی اش همخوانی ندارد، مشغول شود. از سوی دیگر به هر حال مدرسه نظارت حداقلی روی بچه ها و رفتارشان دارد و وقتی بچه در مدرسه نباشد نظارتی صورت نمی گیرد و اگر این کودک خانواده ناب سامانی هم داشته باشد این رهاشدگی بیشتر خواهد بود. آن ها نیامدند، ما برویم رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این که در همه دنیا مهم ترین استراتژی برای حمایت از کودکان آموزش به ویژه آموزش رسمی است، اظهار می کند: وقتی فرد از فرایند آموزش و محیط مدرسه خارج می شود، نه الزاما، اما آسیب پذیرتر است و به همین دلیل هم پیشنهاد ما این است که مدرسه را به جایی که بچه ها هستند، ببریم؛ مثلا محیط کار کودکان و حتی در خیابان یا برگزاری کلاس درس برای کودکی که فقط آخر هفته می تواند درس بخواند از کارهایی است که در دنیا انجام می شود. رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این که سیستم آموزش در ایران بر خلاف کشورهای دیگر به جای آموزش محور بودن مدرسه محور است، تصریح می کند: ما باید سیاست هایمان را تغییر دهیم، زیرا اگر کودکی حتی یک ساعت آموزش ببینید بهتر از این است که کاملا رها شود. او همچنین بهانه کمبود اعتبار را از سوی دولت نمی پذیرد و معتقد است اعتبار مورد نیاز برای بازگرداندن 141 هزار بازمانده از تحصیل به اندازه ای نیست که دولت نتواند آن را پرداخت کند.

منبع گزارش کامل: روزنامه همشهری/14 مرداد 98





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/16

همه باید پاسخگو و تحت نظارت باشیم

سیدحسن موسوی‌چلک
همه باید پاسخگو و تحت نظارت باشیم

بسیاری از ما تجربه مشابهی از این موضوع داریم که پدر و یا مادرمان در دوران کودکی، نوجوانی و جوانی و حتی بزرگسالی پولی به ما می‌دادند تا خرید کنیم. وقتی بر می‌گشتیم می‌پرسیدند: چه چیزی خرید کردید؟ چقدر شده بود؟ چقدر مانده؟

در واقع با این سوالات داشتند نظارت می‌کردند که پول چگونه و تا چه مقدار و برای چه کالایی هزینه شده است.حتی اگر مانده پول را بعد از این سوالات به خود ما می‌دادند تا برای خودمان چیزی بخریم یا پس انداز کنیم و... فرقی نمی‌کرد فرزند ارشد خانواده خرید می‌کرد یا کوچک‌تر. همه می‌بایست در مقابل پولی که دریافت می‌کردیم  پاسخگو باشیم. هم نظارت بر بودجه بود و هم نظارت بر عملکرد. حال اگر مدیر خانواده چنین نظارتی نداشته باشد  نمی‌تواند مسیر حرکت خانواده را درست هدایت کند. سازمان‌ها (همه انواع آن: دولتی، غیردولتی و سایر شقوق) هم همین گونه هستند. اگر تحت نظارت نباشند و عملکردشان ارزیابی نشود معلوم نیست آیا مسیری را که انتخاب می‌کنند درست است؟ طبق ضوابط و مقررات مالی کشور است؟ به همین دلیل دستگاه‌های نظارتی متعددی در کشور وجود دارند. طی سالیانی که در سازمان برنامه و بودجه کشور کار می‌کردم و یا در بهزیستی کشور مسوولیت مدیریت عملکرد این سازمان را بر عهده داشتم بیش از پیش به اهمیت این نوع نظارت و ارزیابی پی بردم . به همین دلیل در قوه مقننه علاوه بر نمایندگان مجلس که یکی از وظایف‌شان نظارت و تحقیق و تفحص است، دیوان محاسبات وجود دارد. در قوه قضائیه  سازمان بازرسی کل کشور تاسیس شده است و در دولت هم علاوه بر وزارت اقتصاد و دارایی که توسط ذی‌حسابان مستقر در دستگاه‌های اجرایی، نظارت بر امور مالی دستگاه‌های مرتبط دارد، سازمان برنامه و بودجه هم این وظیفه نظارتی( مالی وعملکردی) را دارد و در تمام دستگاه های اجرایی هم این موضوع توسط دفاتر مدیریت عملکرد، بازرسی و پاسخگویی به  شکایات و یا عناوین مشابه یا واحد های نظارتی دیگری دارند. همه این حوزه‌های نظارتی در پی آن هستند تا منابع مالی طبق مقررات و ضوابط هزینه شود و عملکردهای دستگاه‌ها هم متناسب با هزینه انجام شده باشد.

این یک امر بسیار بدیهی برای مدیریت در هر سطحی( ملی، استانی، شهرستانی، سازمانی و...) در کشور است و هیچ سازمانی نباید به دنبال این باشد که خود را از نظارت و ارزیابی عملکرد وپاسخگویی در مقابل بودجه‌ای که دریافت می‌کند مستثنی کند. در چنین شرایطی یکی از احتمالات این است که چنین سازمان‌هایی علاقمند به شفافیت نیستند و ممکن است تخلفاتی  داشته باشند. در غیر این صورت طبق ضرب المثل معروفی که برای همه ما آشناست «آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است» نباید از حساب پس دادن ترسی وجود داشته باشد؛ حتی اگر تخلفی یا انحرافی در انجام امور و هزینه کرد وعملکرد مطابق با قوانین و مقررات وجود دارد در جریان این نظارت ها وارزیابی شناسایی شده و برای مدیریت بهتر و اصلاح امور شایسته‌تر انجام می شود. بر این باورم که  نظارت پذیری و ارزیابی عملکرد موجب هوشمندی سازمان و برانگیختن مجموعه عوامل و افراد در جهت شفافیت و  اهداف سازمانی می شود.

حال که طبق قانون اساسی بودجه سالانه کل کشور از طرف دولت تهیه و برای رسیدگی و تصویب به مجلس شورای اسلامی تسلیم می‌شود و دولت موظف به پاسخگویی به مجلس شورای اسلامی است و نظارت بر چگونگی هزینه کردن آن را حق خود می‌داند چون درسایه نظارت است که قدرت پاسخگویی او افزایش پیدا می‌کند. مجلس هم توسط دیوان محاسبات هر ساله گزارش تفریغ بودجه را تهیه کرده و در صحن علنی گزارش می‌دهد و در صورت تخلف به قوه قضاییه ارسال می‌کند. طبیعی است نهاد مسوولی که طبق قانون اساسی مسوولیت پاسخگویی دارد یعنی دولت  در مقابل بودجه تخصیص داده شده، بخواهد نظارت  مالی و ارزیابی عملکرد داشته باشد. مقاومت و یا مخالفت  با این وظیفه قانونی دولت می‌تواند مدیریت منابع را با اشکالاتی مواجه کند. این نکته را بپذیریم که اگر نظارت مالی وگزارش های مالی شفاف نباشد می‌تواند تردیدهایی را درباره آن سازمان‌ها ایجاد کند. داشتن شفافیت مالی که عملکرد واقعی دستگاه‌ها و سازمان‌ها را نشان دهد، باعث ایجاد بستری برای تصمیم‌گیری بهتر دولت برای مدیریت بهینه منابع و مصارف می‌شود. عدم شفافیت، اعتماد مردم به دولت‌ها  ومدیران ارشد در هر جامعه‌ای  را کم خواهد کرد که می‌تواند خسارت‌های جبران ناپذیری داشته باشد.

فراموش نکنیم که بودجه شاهرگ حیاتی و قلب برنامه ریزی هر کشوری است که علاوه بر نقش هدایتی، ابزار پاسخگویی نیز هست. بودجه به عنوان برنامه مالی دولت‌ها، مهمترین بخش مدیریت مالی یا مرکز فعالیت دیوان سالاری است و با توجه به اینکه کلیه اقدامات دولت جهت برآوردن نیاز جامعه از طریق اجرای صحیح بودجه صورت می‌گیرد، پس وجود کنترل‌های مالی، اداری و فنی و نظارت بر اجرای فعالیت‌های سازمان‌ها مطابق با بودجه مصوب، از مهم‌ترین وظایف دولت است. همچنین توجه به اصول ۵۳ قانون اساسی و ماده ۹۰ قانون محاسبات عمومی کشور، اهمیت نظارت و کنترل، در راستای اجرای بودجه را آشکارتر می سازد.

* رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: خبرآنلاین/15 مرداد 98

کد خبر 1286817




نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/16

ای عاشقــان ای عاشقـان پیمانه را گم كرده ام

دركنج ویران مــــانده ام ، خمخــــانه را گم كرده ام

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان
هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام

آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد
آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام

درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم
چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

از حبس دنیا خسته ام چون مرغكی پر بسته ام
جانم از این تن سیر شد ، سامانه را گم كرده ام

در خواب دیدم بیـــدلی صد عاقل اندر پی روان
می خواند با خود این غزل ، دیوانه را گم كرده ام

گـــر طالب راهی بیــــا ، ور در پـی آهی برو
این گفت و با خودمی سرود، پروانه راگم كرده ام

مولوی

 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/15

جای خالی 921 هزار همکلاسی

۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده و 780 هزار دانش‌آموز12 تا 17 ساله ترک تحصیل کرده‌اند

گزارش

سیده زهرا عباسی/ خبرنگار

Image result for ‫موسوی چلک‬‎

بر اساس اعلام وزارت آموزش ‌و پرورش و معاونت رفاه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده‌اند؛ ۱۴۱ هزار کودکی که اغلب ساکن استان‌های سیستان ‌و بلوچستان، تهران، خراسان‌ رضوی، خوزستان، فارس، آذربایجان‌ غربی و کرمان هستند.

طبق آمار اعلام‌شده، در سال جاری 34 هزار و 89 نفر در سیستان‌ و بلوچستان، 22 هزار و 531 نفر در استان تهران، 13 هزار و 55 نفر در خراسان‌ رضوی، 11 هزار و 429 نفر در خوزستان، 6739 نفر در فارس، 6543 در آذربایجان‌ غربی و 5863 نفر در کرمان جزو‌ آمار بازماندگان از تحصیل قرار گرفته‌اند. معلولیت، فقر مالی، مشکلات فرهنگی و دوری از مدرسه مهم‌ترین دلایل برای ترک تحصیل در میان بازماندگان از تحصیل سال‌های قبل ذکر شده است؛ دلایلی که کمابیش در همه استان‌ها یکسان است.

جای خالی مددکار اجتماعی در مدارس

آسیب‌های اجتماعی چون اعتیاد والدین و مشکلات خانوادگی‌ هم از عواملی است که هرچند با درصد کمتر اما بر تحصیل بسیاری از دانش‌آموزان تاثیر گذاشته و موجب ترک مدرسه شده است؛ اتفاقی که معمولا در کنار فقر تکرار می‌شود، اما قابل پیشگیری است. نکته‌ای که رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران که در گذشته مدیر کل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم بوده است بر آن تاکید می‌کند

سید حسن موسوی معتقد است اگر مدارس ما مددکار اجتماعی می‌داشت، مطمئنا بسیاری از مشکلات کودکان بازمانده از تحصیل حل می‌شد و کار به ترک مدرسه نمی‌رسید. البته او همچنان امیدوار است این نقش در مدارس دیده شود و تاکید می‌کند که هنوز هم می‌توان با حضور مددکاران اجتماعی در مدارس کاری کرد که بازماندگی از تحصیل کمتر اتقاق بیفتد و حتی می‌توان در بازگشت کودکان هم از این ظرفیت استفاده کرد.  موسوی البته به تبعات بازماندگی از تحصیل و ترک مدرسه هم اشاره می‌کند و به همشهری می‌گوید: یکی از محیط‌هایی که کمک می‌کند کودکان رشد بهتری داشته باشند، محیط مدرسه است و وقتی به هر دلیلی از این فضا دور می‌شوند دچار آسیب‌های روحی و اجتماعی زیادی در آینده خواهند شد.  وی می‌افزاید: اولین اثر منفی این است که کودک از محیط سالمی به نام مدرسه دور می‌شود. دوم این‌که اگر در سن کار یعنی بالای 15 سال باشد، ممکن است در خیابان یا در کاری که با شرایط روحی و جسمی‌اش همخوانی ندارد، مشغول شود. از سوی دیگر به هر حال مدرسه نظارت حداقلی روی بچه‌ها و رفتارشان دارد و وقتی بچه در مدرسه نباشد نظارتی صورت نمی‌گیرد و اگر این کودک خانواده ناب‌سامانی هم داشته باشد این رهاشدگی بیشتر خواهد بود

آن‌ها نیامدند، ما برویم

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این‌که در همه دنیا مهم‌ترین استراتژی برای حمایت از کودکان آموزش به‌ویژه آموزش رسمی است، اظهار می‌کند: وقتی فرد از فرایند آموزش و محیط مدرسه خارج می‌شود، نه الزاما، اما آسیب‌پذیرتر است و به همین دلیل هم پیشنهاد ما این است که مدرسه را به جایی که بچه‌ها هستند، ببریم؛ مثلا محیط کار کودکان و حتی در خیابان یا برگزاری کلاس درس برای کودکی که فقط آخر هفته می‌تواند درس بخواند از کارهایی است که در دنیا انجام می‌شود.  رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این‌که سیستم آموزش در ایران بر خلاف کشورهای دیگر به جای آموزش‌محور بودن مدرسه‌محور است، تصریح می‌کند: ما باید سیاست‌هایمان را تغییر دهیم، زیرا اگر کودکی حتی یک ساعت آموزش ببینید بهتر از این است که کاملا رها شود.  او همچنین بهانه کمبود اعتبار را از سوی دولت نمی‌پذیرد و معتقد است اعتبار مورد نیاز برای بازگرداندن 141 هزار بازمانده از تحصیل به اندازه‌ای نیست که دولت نتواند آن را پرداخت کند

«اعتبار» همه چیز نیست

به صفر رسیدن آمار بازماندگی از تحصیل شاید یک رویا نباشد، اما چندان در دسترس نیست. ۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله به عنوان بازمانده از تحصیل و 780 هزار دانش‌آموزی که در گروه سنی 12 تا 17 سال ترک تحصیل کردند نشانمان می‌دهند که با عددهای کوچکی رو‌به‌رو نیستیم

گرچه هر سال دانش‌آموزان زیادی به مدرسه بازمی‌گردند، اما به همان نسبت و شاید در گستره‌ای بیشتر کودکان و نوجوانانی از سیستم آموزشی جدا می‌شوند.

در این شرایط همان‌طور که کارشناسان تاکید می‌کنند، تغییر سیاست‌گذاری‌ها شاید بهترین راهکار باشد. تشکیل مدارس سیار در مناطق دورافتاده و صعب‌العبور، پیشگیری از ترک تحصیل با اقدامات حمایتی، تسهیل ثبت‌نام و آموزش رایگان و فراهم کردن زمینه آموزشی معلولان در همه استان‌ها بخشی از اقداماتی است که نهادهای حمایتی و وزارتخانه‌های ذی‌ربط باید به فکر آن باشند.

: منبع گزارش کامل: روزنامه همشهری.دوشنبه 14 مرداد98

 




 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/15

یادداشت:وقتی نخبگان اجتماعی غایب اند

سید حسن موسوی چلک( رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران.روزنامه

 شرق.۱۳ مرداد ۹۸Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎)

لزوم بهره مندی از نخبگان اجتماعی در مدیریت های اجتماعی

یکی از وظایف دولت ها در جامعه تعهد به وظایفی است که در هر کشور دولت ها موظف هستند در مقابل مردم انجام دهند که منجر به افزایش رفاه اجتماعی و در نهایت" به زیستن اجتماعی" شود که در این شرایط مردم بطور مستمر از کیفیت زندگی خود رضایت خواهند داشت و اعتماد شان هم به دولت نه تنها کم نمی شود بلکه افزایش هم پیدا می کند و رابطه دولت_ ملت رابطه خوبی خواهد بود. یکی از الزامات تحقق عینی چنین شرایطی در هر کشوری از جمله ایران، اعمال مدیریت مناسب می باشد که چنین مدیریتی هم مستلزم بهره گیری از متخصصین و نخبگان مرتبط در هر حوزه می باشد که علاوه بر تخصص و تعهد حرفه ایی، از دانش و تجربه سیاستگذاری هم بهره کافی داشته باشند.یکی از حوزه هایی که از این منظر فقیر است حوزه اجتماعی است که چنان مدیریت در این حوزه سهل گرفته شده است که هر کسی فکر می کند می تواند مدیر اجتماعی باشد.بررسی مدیریت های اجتماعی در ایران خود گویای همین مساله است.نکته ایی که اشاره کردم متوجه یک فرد یا دستگاه اجرایی نیست بلکه در طول چهل سال گذشته همیشه وجه غالب تخصص و تجربه مدیران اجتماعی از جنس غیر از حوزه اجتماعی بوده و هستند.ایراد اصلی به افرادی که چنین مسوولیتی را می پذیرند نیست بلکه این اشکال متوجه همه کسانی است که فهم درستی از پیچیدگی های مدیریت در حوزه های اجتماعی ندارند و ساده انگارانه و شاید هم بی تفاوت با موضوعات اجتماعی برخورد می کنند.تاملی بر وضعیت شاخص های اجتماعی در کشور خود گویای این است که حوزه اجتماعی بد مدیریت شده و می شود.یکی از چندین دلیل چنین شرایطی این است که عموم مدیران اجتماعی از جنس این حوزه نیستند و اگر هم باشند که تعدادشان بسیار معدود است، از جنس نخبگان اجتماعی که بتوانند در این حوزه مهم و اساسی و پیچیده مدیریت اثربخش داشته باشند، نیستند.این غفلت هزینه های زیاد مادی و انسانی بر جامعه تحمیل کرده و خواهد کرد.از آنجایی که پذیرفتیم" در مثل مناقشه ایی نیست" می خواهیم با استفاده از یک ضرب المثل مازندرانی به آثار قطعی این غفلت اشاره کنم.ضرب المثل این است" وقته نی زن شوپی گر بووه، بنجه خی خارنه" مغنی ساده آن است که وقتی شما فردی که نی نوازی می کند را به عنوان شب پا برای مراقبت از شالیزاری در مقابل حیوانات وحشی، انتخاب می کنید نباید انتظار داشته باشید که محصولات شما سالم بماند.چرا که کسی که نی نوازی می کند باید روی زمین بنشیند، معمولا نی نواز هنگام نواختن چشمش را می بندد و همین طور معمولا افرادی احساسی و مهربان هستند و از کشتن و خون و ... متنفرند.حال فردی که برای "شب پا"یی انتخاب می شود باید جست و خیز کند و بدود، چشمش باز باشد و حتی در تاریکی بتواند خوب ببیند و به دلیل نوع کارش با کشتن حیوانات، احساساتش جریحه دار نمی شود.حالا تصور کنید که اگر نوازنده نی با چنین ویژگی هایی را برای شب پایی زمین کشاورزی انتخاب کنیم، نباید غیر از خرابی محصولات انتظار دیگری داشته باشیم.تحربه زیسته و بررسی های صادقانه نشان می دهد که در ادوار مختلف مدیریت حوزه اجتماعی افرادی بسیار خوب ولی از جنس غیر مرتبط با حوزه اجتماعی انتخاب می شوند.این نوع نگاه را محدود به یک یا دستگاه اجتماعی یا یک دوره ایی خاص از دولت نمی کنم بلکه در همه بخش های مدیریتی اجتماعی و در همه دولت ها در طول چهار دهه مصداق دارد.ممکن است فردی در حوزه تخصصی اش نخبه هم باشد ولی این به منزله این نیست که در حوزه اجتماعی هم الزاما مدیری موفق خواهد بود.پیچیدگی و تنوع موضوعات اجتماعی و لزوم فهم دقیق مسائل مرتبط ایجاب می کند با استفاده از نخبگان اجتماعی در مدیریت های این حوزه بگونه ایی مدیریت شود که با آینده نگری اجتماعی قبل از بروز مشکلات تدبیر مناسب اتخاذ کنند تا زندگی مردم در جامعه دچار مشکلات نشود.نشانگر های اجتماعی کشور در حوزه جرایم، آسیب های اجتماعی، سرمایه اجتماعی، خانواده بویژه ازدواج و طلاق، خشونت های خانگی و ...، کودکان، نشاط اجتماعی، گویای این است که حوزه اجتماعی را خوب مدیریت نکردیم.به دنبال مقصر نگردیم بلکه باید با استفاده از نخبگان اجتماعی آگاه به دانش مدیریت و سیاستگذاری به عنوان مدیران اجتماعی به دنبال پیدا کردن" راه های موثر" باشیم تا بتوانیم در ابتدا به دنبال کنترل شرایط موجود و سپس برای کاهش آنها اقدام کنیم.با این امید که با بهره گیری از این ظرفیت های اساسی بتوانیم برای بالابردن کارآمدی حوزه های اجتماعی و افزایش شاخص سلامت اجتماعی بیش از پیش موفقیت حاصل کنیم چرا که این شرایط اجتماعی زیبنده و شایسته این مردم نیست.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/13

ترویج اهمیت روابط انسانی:

از حال هم خبر داشته باشیم

(روزنامه جام جم/3 مرداد 1398)Image result for ‫موسوی چلک‬‎

 یكی از نیاز‌های بشر داشتن روابط انسانی با دیگران است. در راستای این ارتباط است كه افراد می‌توانند به هم مهر بورزند، محبت كنند و از حال هم خبر داشته باشند. متاسفانه امروزه بنا به دلایل مختلف از جمله گسترش فناوری، تغییر ساختار خانواده‌ها از گسترده به هسته‌ایی، كاهش ارتباطات مردم در محله ها، مشغله‌های فراوان تغییر سبك زندگی و... فرصت دیدار‌های چهره به چهره كم شده است و نمی‌توانیم همچون گذشته شب‌نشینی‌های دلنشین را داشته باشیم و همین موضوع باعث شده دوری فیزیكی كه نتیجه‌اش دوری عاطفی است، در جامعه بیشتر شود. شاید به همین دلیل است كه شعار سال 2019 فدراسیون جهانی مددكاران اجتماعی «ترویج اهمیت روابط انسانی» تعیین شده كه خود نشان دهنده نیاز جامعه جهانی به این نوع ارتباط است.یكی از راه‌های ترویج روابط انسانی داشتن «صله رحم» است كه به معنای محبت و سلوك داشتن با خویشان و نزدیكان می‌باشد. موضوعی كه در دین اسلام به دفعات بر آن تاكید شده است. اسلام تحكیم پیوندهای خویشاوندی و استحكام روابط خانوادگی را به‌شدت مورد تأكید و توجه قرار داده و صله رحم و رسیدگی به بستگان را به‌عنوان یك ارزش الهی واجب كرده است. خداوند در آیه یك از سوره نساء در قرآن می‌فرماید: «بترسید از آن خدایی كه به نام او از یكدیگر درخواست می‌كنید؛ و درباره ارحام كوتاهی نكنید، همانا خداوند مراقب شماست». حتی از امام رضا(ع) نقل شده كه قطع رحم را گناه كبیره می‌دانند. همه این تاكیدات در دین اسلام و مبانی علمی حوزه‌های اجتماعی و تربیتی به‌دلیل كاركرد‌هایی است كه صله رحم دارد. انسان وقتی در حفظ و تحكیم روابط خود با دیگران اهتمام می‌ورزد، به نوعی آرامش را برای خود و دیگران به ارمغان می‌آورد. همین كه از حال هم خبر داشته باشیم حس خوبی به ما دست می‌دهد. خاطرم هست در دوران كودكی و نوجوانی كه مادر بزرگم، پدر، مادرم، عموهایم و همسران و فرزندان‌شان، دور هم جمع می‌شدیم چه حس خوبی داشتیم؛ حسی كه به ما انرژی مثبت می‌داد.خیلی از گرفتاری‌ها و مشكلات در این ارتباطات حل می‌شد، احساس نشاط و شادابی داشتیم، تعلق ما به همدیگر بیشتر بود. در این ارتباطات و شب‌نشینی‌ها در قالب داستان، شعر و... با فرهنگ خودمان آشنا می‌شدیم. یاد می‌گرفتیم كه باید به فكر همدیگر باشیم. در واقع زندگی انسانی در این نوع ارتباطات بیشتر معنا پیدا می‌كرد. برخی از همكاری‌های گروهی و مشاركت‌های اجتماعی در همین ارتباطات با خویشان و دوستان صورت می‌گرفت.در روابط درون خانوادگی هم این نوع ارتباط، آرامش ایجاد می‌كرد كه خود در پیشگیری از بروز خشونت و آسیب‌های اجتماعی دیگر نقش موثری داشت. با تقویت صله رحم فاصله‌ها را كم كنیم تا بیش از این از هم دورتر نشویم. فراموش نكنیم كه زندگی بدون ارتباط انسانی با دیگران معنی ندارد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12

ترویج اهمیت روابط انسانی:

مهر بورزیم

Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎یكی از نیازهای بشر كه در روابط انسانی تامین می‌شود، نیاز به «محبت» است. برای همین هم انتظار می‌رود با ترویج مهربانی اجتماعی، احساس پویایی و
سر زندگی را در جامعه ترویج دهیم و همبستگی میان مردم را بیشتر كرده تا تعلق اجتماعی و نشاط اجتماعی را در جامعه نهادینه كنیم. فراموش نكنیم كه هیچ‌كدام از ما انسان‌ها، بی‌نیاز از محبت نیستیم و آثار آن در زندگی بسیار محسوس خواهد بود. بی‌دلیل نیست كه مولوی محبت را عاملی برای تبدیل شدن خار به گل، سركه به مل، سنگ به روغن، آهن به موم و قهر به رحمت می‌داند و حتی می‌گوید: «از محبت مرده، زنده می‌شود/ از محبت شاه بنده می‌شود». معتقدم محبت كردن به دیگران دوستی‌ها را هم در جامعه افزایش می‌دهد و احساس تنهایی اجتماعی كه امروزه یكی از نگرانی‌های جدی محسوب می‌شود كمتر خواهد شد و مهربانی اجتماعی می‌تواند جایگزین تنهایی اجتماعی شود، البته اگر بخواهیم. نكته‌ای كه همیشه به آن تاكید می‌كنم این است كه محبت روی دشمنان ما هم می‌تواند تاثیر مثبت داشته باشد. ترویج مهربانی اجتماعی موجب خواهد شد در درون خانواده هم افراد از محبت هم سیراب شوند و تشنه محبت از خانه خارج نشوند كه در غیر این صورت احتمال این كه انسجام خانواده و كیفیت روابط‌شان را تحت‌الشعاع خود قرار دهد، افزایش پیدا می‌كند. در واقع محبت، وفاداری و گذشت را هم به دنبال خواهد داشت؛ بخشی از طلاق‌ها و خشونت‌های خانوادگی به دلیل نبود محبت بین افراد خانواده است. فراموش نكنیم كه فقر محبت، نظام خانوادگی را متلاشی می‌كند حتی می‌توان گفت محبت درون خانواده می‌تواند تحمل مشكلات و ناملایمات بیرون از خانه را آسان‌تر كند.


پس برای تقویت ثبات خانوادگی، محبت بین خودمان را افزایش دهیم. همین موضوع در روابط اجتماعی خارج از خانه هم مصداق پیدا می‌كند؛ افرادی كه به جای تنفر و كینه بذر محبت نزد مردم، همكاران، همسایه‌ها و... می‌كارند، جایگاه خوبی خواهند داشت.


ضمن این كه ترویج مهربانی اجتماعی فقط روی كسانی كه به آنها محبت می‌شود تاثیر نخواهد گذاشت، بلكه كسانی كه خود مروج مهربانی و محبت بین مردم هستند هم از تاثیرات مثبت آن از جمله رضایت از زندگی، نشاط و شادابی بیشتر و داشتن سبك حمایتی بیشتر و قوی‌تر هم بهره‌مند خواهند شد؛ آن‌قدر كه خواجه‌نصیرالدین طوسی، محبت را از عدالت هم بالاتر می‌داند و معتقد است عدالت، وحدت معنوی در بین‌ قوا و محبت، وحدت طبیعی ایجاد ‌می‌كند.

منبع: روزنامه جام جم/10 مرداد 1398





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12

دیده بانی اجتماعی  موثر در سیاستگذاری اجتماعی

سید حسن موسو ی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران) روزنامه شرق/6 مرداد 1398)

یکی از الزامات سیاستگذاری های اجتماعی و برنامه ریزی های مرتبط در حوزه اجتماعی از جمله سلامت اجتماعی، آسیب های اجتماعی، کیفیت زندگی اجتماعی و... اتخاذ تدابیر لازم برای ایجاد نظام دیده بانی اجتماعی است تا سیاستگذاری ها  و تصمیم گیری ها در خلاء صورت نگیرد و مبتنی بر شواهد و داده ها و اطلاعات سودمند ویافته های پژوهشی و یا تحلیل داده های موجود باشد. به همین دلیل ضروری است تا تحولات و تغییرات اجتماعی و وضعیت اجتماعی و مولفه های مرتبط با این وضعیت بطور مستمر رصد شوند. بستر سازی برای« دیده بانی اجتماعی» یکی از راه های تحقق عملی این نظام رصد می باشد.موضوعی که در حوزه اجتماعی بنا به دلایل مختلف از جمله غلبه نگاه های غیر کارشناسی و غیر تخصصی در نظام مدیریت اجتماعی کشور،  جدی گرفته نشده و مورد غفلت قرار گرفته است.تقویت دیده بانی اجتماعی فرصتی برای مشارکت افراد مرتبط در حوزه اجتماعی برای سیاستگذاری ها و تصمیم گیری ها در سطوح ملی و استانی و محلی برای ارتقاء سلامت اجتماعی و روانی است. همچنین دیده بانان اجتماعی می توانند به سیاستگذاران اجتماعی، مشاوره های موثر در تصمیم سازی و تصمیم گیری ها بدهند، آینده نگری اجتماعی داشته باشند، ارزیابی سیاست  های موجود در حوزه اجتماعی را انجام دهند، مولفه های اجتماعی را رصد کرده و ثبت و ضبط کنند و از همه مهم تر مراقب وضعیت سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی مردم باشند.اگر همین موارد را به عنوان فایده های دیده بانی اجتماعی قلمداد کنیم کافی است تا نه تنها تعللی در راه اندازی نظام دیده بانی اجتماعی نکنیم بلکه بر تاسیس و تقویت آن بطور جدی بکوشیم. سیاستگذاری های و تصمیم گیری ها درحوزه اجتماعی در خلاء و یا بصورت غیرشفاف، هزینه های جبران ناپذیر مادی و انسانی برجامعه و مردم تحمیل می کند.

برای دیده بانی اجتماعی می توان از ظرفیت های پژوهشگران و کارشناسان اجتماعی، بویژه مددکاران اجتماعی که اطلاعات دقیق و جامعی در تمام نقاط کشور دارند و همین طور از ظرفیت سازمان های غیر دولتی فعال  در عرصه های مختلف اجتماعی و دستگاه های اجرایی مرتبط استفاده کرد.مهم این است  که نیاز به این نظام بیش از پیش احساس شود.

 برای عملیاتی شدن دیدده بانی اجتماعی با استفاده از ظرفیت  انجمن ها و سازمان های غیر دولتی فعال درحوزه اجتماعی ضروری است  دیده بانی را باور کنیم و نگاه سیاسی و جناحی از دیده‌بانی  این سازمان ها زدوده شود، گفت: این مساله یکی از شروط و مقدمات حیاتی دیده‌بانی  این سازمان هاست. گر چه معتقدم این سازمان ها هم  در بحث دیده‌بانی اجتماعی نیازمند درک و شناخت بیشتری نسبت به  موضعات مرتبط از جمله در حیطه مدیریت شهری هستند تا زمینه برای اجرای ماده 70 برنامه پنج ساله سوم شهر تهران اجرایی شود.  گرچه این اطمینان باید داده شود که دیده بانی اجتماعی هزینه ایی نداشته باشد و ضروری است از قربانی شدن  مشارکت کنندگان در بحث دیده‌بانی اجتماعی جلوگیری شود تا بتوانند با آزادی عمل و صریح و صادقانه دراین زمینه مشارکت فعال و موثر داشته باشند و در عین حال حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی و البته انتقادپذیری در طرفین بحث دیده‌بانی را افزایش بدهیم. یکی از انتظارات از دیده بانان اجتماعی نظارت بر عملکرد و وظایف  واختیارات سازمان های اجتماعی در حوزه های مختلف می باشد تا مدیریان  پاسخگویی وظایف خود در مقابل دیده بانان اجتماعی باشند . گرچه به نظر می رسد  تا تحقق عملی این بخش از دیده بانی اجتماعی هم مثل بقیه بخش های دیگر فاصله بسیار طولانی در پیش داریم.چرا که تحقق این بخش یعنی تحقق مطالبه گری اجتماعی توسط این دیده بانان هست. لذا مدیریت اجتماعی هوشمند ظرفیت دیده بانی اجتماعی را برای شفافیت  و مطالبه گری اجتماعی بسیار ارزشمند می داند و نهایت تلاش خود را برای تسهیل گری در این زمینه به کار می گیرد.

 فراموش نشود که  «رسانه ها» هم  می توانند در کنار سایر ظرفیت هایی که در بالا به آنها اشاره شد در زمینه دیده بانی اجتماعی نقش بسیار موثری ایفا کنند.نکته ایی که درحوزه دیده بانی اجتماعی مهم می باشد این است که دیده بانان باید نسبت به حوزه دیده بانی خود اشراف اطلاعاتی داشته تا بتوانند تاثیر گذار باشند.دیده بانی اجتماعی به منزله «مچ گیری» نیست بلکه دیده بانی اجتماعی را یک فرصت برای مدیریت بهتر و هوشمندانه تر تلقی کنیم.گر چه خلاء نظام دیده بان اجتماعی موثر و فعال را  در کشور شاهد هستیم ولی می توان از همین ظرفیت ها هم برای تقویت این نظام در کشور استفاده کرد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی