دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

یادداشت:

حمایت از خانواده های بازماندگان، یک اجبار است نه اختیار

سید حسن موسوی چلک / رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه شرق/31 فروردین99

یکی از انتظارات مردم در تمامی جوامع از دولت ها این است که در همه شرایط برای« به زیستن اجتماعی» مردم از هیچ کوششی دریغ نکند.این انتظار در شرایطی که بحران هایی ایجاد می شود به مراتب بیشتر می شود.حال که بحران  ویروس کرونا در سراسر جهان از جمله ایران شیوع پیدا کرده است و در یک محدوده زمانی کم افراد زیادی به دلیل ابتلا به این ویروس فوت کردند  انتظار از دولت ها برای توجه مناسب به خانواده های این افرد بیش از پیش می شود. معتقدم خانواده های این افراد به دلیل از دست دادن عزیزان شان در  سیاستگذاری ها و برنامه ریزی ها نباید مورد غفلت قرار گیرند.این روز ها که همه توجه ها  برای کنترل شیوع این ویروس است اما هر  روزه تعداد زیادی از هموطنان مان به دلیل کرونا جان خود را از دست می دهند. این توضیح این نکته را اینجا ضروری می دانم که  بسیاری از افرادی که به دنبال این شرایط فوت کرده‌اند در بروز این بحران هیچ نقشی نداشته‌اند .لذا این وظیفه همه دولت‌ها در همه جوامع است که در مواقع بروز چنین بحران  هایی به بهترین شکل ممکن، از مردم کشورشان  حمایت کنند. لذا از دولت ایران هم انتظار می رود از هیچ کوششی در این زمینه دریغ نکند .خانواده هایی که به دلیل ویژگی این ویروس نتوانستند  فرایند سوگ را به درستی طی کنند و متناسب با فرهنگ کشور عزیزمان مراسم ختم و بزرگداشت برای آنان برگزار نشده است تا مردم در تسلی خاطرشان درکنار شان باشند، نیازمند توجه هستند. موضوع فرهنگ سوگ و یا طی کردن دوران سوگ  موضوعی است که در پذیرش موضوع مرگ در بازماندگان بسیار تأثیرگذار است ولی در این بیماری به توصیه‌‌های بهداشتی و دستورالعمل‌های مربوط به فوت و عدم امکان برگزاری مراسم ختم و... این دوران به ‌خوبی طی نمی‌شود و این می‌تواند بازتوانی اجتماعی و روانی این خانواده‌ها را با مشکلاتی مواجه کند.با توجه به فرهنگ کشور و با عنایت به اینکه ما وابسته به این آیین‌های سوگ هستیم این شرایط در دوران بعد از کرونا می‌تواند عوارض و پیامدهای اجتماعی و روانی زیادی به‌دنبال داشته باشد. ضمن این که معتقدم نوع دفن و تعجیل برای از بین رفتن بدن زیر خاک به‌دلیل نگرانی از شیوع مجدد این ویروس و انتقال توسط حیوانات ،درد و ناراحتی  این خانواده‌ها را افزایش می دهد.چرا که این خانواده نمی توانند مطابق فرهنگ دیرینه شان احساسات شان را بروز دهند، عزاداری کنند، مویه بخوانند و...و همچنین مردم هم نمی توانند به آنها(مطابق معمول گذشته) مراجعه کنند تا کمکی باشند برای خروج شان از این شرایط سخت، لذا مشکلات و فشارهای وارده بر آنان بیشتر هم می شود.در چنین شرایطی تسهیل دسترسی خانوادهای این افراد به خدمات مرتبط با متخصصین حرف یاورانه از قبیل مددکاران اجتماعی، روانشناسان و مشاوران و دیگر متخصین مرتبط بیش از پیش ضرورت پیدا می کند که انتظار می رود دولت در این زمینه با استفاده از تمامی ظرفیت های موجود در بخش های دولتی و تسهیل مشارکت سازمان ها و انجمن های غیر دولتی مرتبط تمهیدات لازم را اتخاذ کند.البته این افراد فقط خانواده هایی نیستند که عزیزان شان را به دلیل کرونا از دست دادند بلکه خانواده هایی دیگری را هم باید شامل شوند که اعضای خانواده شان به دلایل دیگری فوت کردند ولی به دلیل ایجاد محدودیت برای تجمع مردم با هدف پیشگیری از انتقال این ویروس، فرصت پیدا نکردند تا مطابق فرهنگ حاکم بر کشور عزاداری کنند.گر چه ممکن است تاثیراتی که این و گروه به دلیل نوع مرگ عزیان شان می پذیرند، متفاوت باشد ولی هر دو گروه از  خانواده ها مشمول این توجه می شوند.  همچنین این نکته مهم است که درکنار خانواده هایی که در بالا اشاره شد،خانواده‌هایی هم هستند که  به دلیل فوت سرپرست خانوار(نان آوران خانواده ها)، آینده برای شان سراسر از نااطمینانی و نگرانی است. لذا برای ارایه حمایت های اجتماعی از این خانواده هم باید سیاست های مناسبی اتخاذ شود.شناسایی بموقع این افراد وتسهیل دسترسی این خانواده ها به استفاده از حمایت های اجتماعی می بایست در دستور کار دولت قرار گیرد و تکالیف مشخصی را برای سازمان های مرتبط حوزه اجتماعی تعیین کنند کمی در کاستن این نگرانی این بازماندگان گام برداشته شود.فکر می کنم نااطمینانی و ناامیدی و نداشتن چتر حمایت اجتماعی ،آینده تاریکی را برای این افراد ایجاد می‌کند و می تواند بر فشار های وارده بر آنان بیفزاید.با توجه به آمار های ارایه شده توسط معاون کل وزارت بهداشت مبنی بر این که افراد فقیر بیشتر به این ویروس مبتلا شدند طبیعتا در میان فوت شدگان هم احتمالا همین شرایط مشابه را داشته باشیم بگونه ایی که فقرا بیشتر فوت کرده باشند،این توجه دولت(معتقدم وظیفه دولت است و نباید منتی هم بر کسی گذاشته شود) می تواند امیدواری را در این خانواده ها افزایش دهد. به همین دلیل باید تدابیری برای شناسایی این خانواده‌ها به کار گرفته شود تا از آنها حمایت اجتماعی صورت بگیرد. ستاد ملی کرونا هم باید از این مساله حمایت کند تا اگر قرار شد برای این خانواده‌ها کاری انجام شود فرایند ارائه خدمات به آنها تسهیل شود.

فراموش نشود که این مساله به استحکام حکومت‌ها کمک می‌کند و در بالابردن سرمایه اجتماعی آنها هم تاثیر چشمگیری دارد.معتقدم که با توجه به تجربه و دانش مددکاران اجتماعی آنها بهترین گزینه برای شناسایی این افراد، و برنامه ریزی برای حمایت ازاین خانواده ها هستند.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/1
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات