دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

یادداشت: یاری گر دیگران باشیمImage result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

*دکتر سید حسن موسو ی چلک

کمتر کسی است که در زندگی اجتماعی خود بتواند ادعا کند که نیاز به دیگران ندارد. چرا که انسان موجودی اجتماعی است و داشتن ارتباط اجتماعی با دیگران که جنبه انسانی هم داشته باشد از جمله نیازهای بشر بوده و هست و در چنین شرایطی است که افراد پشتوانه های اجتماعی را در زندگی خود احساس می کنند و تنهایی و بی تفاوتی کمتر نمود عینی پیدا می کند. اعتماد به نفس افراد بالا می رود که خود می تواند قابلیت های  افراد را هم افزایش دهد. به همین دلیل ما انسان ها  نیاز داریم که دیگران به ما توجه کنند و عکس آن هم صادق است.برای داشتن روابط انسانی پایدار، نمی توانیم نسبت به دیگران بی تفاوت باشیم.لذا یکی از وجوه این نوع روابط اسانی در زندگی اجتماعی، این است که باید به فکر دیگران هم باشیم. معمولا وقتی از این نوع رابطه صحبت به میان می آید شعر زیبای سعدی شیراز به ذهن متبادر می شود که گویا در ساختمان  سازمان ملل متحد هم نوشته شده است:

بنی آدم اعضای یک پیکردند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روز گار/ دگر عضو ها را نماند قرار.

برای من و سایر همکاران در حوزه مددکاری اجتماعی اهمیت این موضوع و مشارکت اجتماعی بسیار ملموس هست چرا که معتقدیم در سایه این توجه و مسوولیت پذیری در قبال دیگر همنوعان، جامعه ایی خواهیم داشت که در آن  مردم دغدغه های کمتری خواهند داشت و شرایط به زیستن اجتماعی را بیش از پیش تجربه خواهند کرد.در استان مازندران رسمی وجود داشت  به نام « بنواز» که از نوازش کردن می آمد0 البته شبیه این در سایر اقوام ایرانی هم وجود داشت).یعنی اگر فردی  به هر دلیلی دچار مشکل می شد مردم بدون این که کسی از آنها بخواهد خود را نسبت به او مسوول می دانستند  و نانوشته و بدون  چشم داشت به او کمک می کردند تا مبادا برای ادامه حیات و... خود دچار مشکل شود. این نوع رابطه با دیگران در نهایت برای انسان کمک کننده هم کارکرد هایی دارد. از احساس رضایت از خود گرفته تا این که اگر به هردلیل خود او دچار مشکلی شده، پشتوانه مهمی به نام مردم را دارد که تنهایش نمی گذارند.حتی اگر او در هنگام کمک کردن انتظار پاسخ متقابل را نداشته باشد:

تو نیکی می مکن و در دجله انداز/که ایزد در بیابانت دهد باز

این ذات زندگی اجتماعی است و چه زیباست که زندگی خود را این گونه مدیریت کنیم تا همه با هم از زندگی لذت ببریم.مهمترین دلیل شاید این باشد که ما همه به همدیگر نیاز داریم و رفع نیازها و مشکلات بدون توجه افراد به یکدیگر امکان پذیر نبوده یا دشوار باشد. نکته ایی که امام علی(ع) در نامه 53 به مالک اشتر تاکید می کند هم گویای همین نیاز متقابل به یکدیگر است:« ای مالک! بدان مردم از گروه های گوناگون می باشند که اصلاح هر یک جز با دیگری امکان ندارد و هیچ یک از گروه ها از گروه دیگر بی نیاز نیست». فراموش نکنیم که انسان بدون توجه به دیگران « اجتماعی» نخواهد شد. این که در فرهنگ عامه گفته می شود« دستی که کمک می کند،از دستانی که برای دعا بالا می روند مقدس تر است» خود گویای اهمیت  یااری گری دیگران است.پس بیایم در این دنیای زودگذر با توجه به نیازها و مشکلات دیگران راه و رسم خوب زیستن را در جامعه نهادینه کنیم.

*رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه جام جم/24 مرداد 98 صفحه زندگی: 13

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/25
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی