دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

فرصتی که از دست می رودImage result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

سید حسن موسو ی چلک

               رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران(روزنامه شرق/20 مرداد1398)

نامگذاری روز ها به مناسبت های خاص فرصتی برای طرح مباحث مرتبط با آن مناسبت و سپاسگزاری از افراد مرتبط است.یکی از این مناسبت ها روز 22 مرداد با عنوان« روز  تشکل ها و مشارکت اجتماعی» است. این مناسبت را بهانه می کنم تا ضمن تبریک این روز به همه سازمان های غیر دولتی و سازمانهای مرتبط، هم به عنوان یک مددکار اجتماعی که مشارکت یکی از شش اصل اساسی حرفه ام هست و هم به عنوان عضوی از چندین تشکل غیر دولتی که مهمترین هدف تشکیل آنها، مشارکت در امور جامعه می باشد و همچنین رییس یک تشکل صنفی- علمی غیر دولتی و غیر سیاسی با سابقه بیش از نیم قرن فعالیت یعنی( انجمن مددکاران اجتماعی ایران) به چند نکته در این زمینه اشاره کنم. مرداد ماه  سال 1393 یعنی سال اول دولت آقای حسن روحانی جلساتی در وزارت کشور برگزار می شد و من هم دعوت می شدم.حس خوبی داشتیم چون  قرار بود برای اولین بار رییس جمهور به همراه اعضاء هیات دولت، بویژه وزرایی که با این سازمان ها سر وکار بیشتر داشتند) چندین ساعت با سازمان های غیر دولتی گفت و گو کنند.این جلسه با حضور مدیران بیش از 3500 تشکل غیر دولتی حدود 7 ساعت برگزار شد.از قبل هم قرار شده بود که در حضور رییس جمهور پنج نفر از مدیران این سازمان ها هر کدام 3 دقیقه مطالبی را مطرح کنند.من هم یکی از این پنج نفر بودم که صحبت کردم.خاطرم هست 13 نکته را در این دقایق بسیار کوتاه مطرح کردم که به برحی از آنها در این یادداشت هم اشاره می کنم(قبل از حضور رییس جمهور هم با حضور وزاری مربوطه سوال و جواب می شد).براین باورم که برای اعمال مدیریت هوشمندانه در هر کشوری استفاه از ظرفیت های مردمی و جلب مشارکت آنها بهترین سرمایه محسوب می شود و این مستلزم این است که از قوی شدن این سازمان ها هراس نداشته باشیم بلکه آنها را یک ظرفیت قلمداد کنیم و نگاه رقابتی با آنها توسط دولتی ها وجود نداشته باشد0اگر چه از نظر کمی سازمان های غیر دولتی بیشتر شده اند  ولی از نظر کیفی هنوز خیلی کار داریم.چرا که معتقدم زمانی کشور در زمینه استفاده از ظرفیت این سازمان ها به بلوغ می رسد که بتواند جایگاه آنها را  در سه حوزه سیاستگذاری اجتماعی، اجرا و نظارت بر عملکرد دولت به رسمیت بشناسد نه فقط در اجرای برنامه که دولت  توان ندارد یا  خیلی علاقمند نیست.نکته بعدی فلسفه تشکیل این سازمان مشارکت اجتماعی در برنامه های کشور هست که نشان از مسوولیت پذیی شان دارد اما بخش دیگر کار این سازمان های غیر دولتی، مطالبه گری اجتماعی است لذا انتظار دارند که در کنار مشارکت اجتماعی، بتوانند پرسشگری و مطالبه گری هم داشته باشند.موضوعی که نتوانستیم آنگونه که شایسته است،  عملیاتی کنیم. اگر این نقش پررنگ تر شود بدون شک تقویت جایگاه شان در حوزه نظارت می تواند به شفافیت و سلامت و ارتقاء اعتماد اجتماعی در کشور کمک کند.تحقق این حق سازمان های غیر دولتی مستلزم پاسخگو دانستن دولت( مسوولان) در مقابل مردم و این سازمان هاست.اما از  آنجایی که معمولا در عمل خیلی انتقاد پذیر نیستیم و مجوز فعالیت این سازمان ها توسط دستگاه های دولتی صادر می شود و فعالیت شان به آنها وابسته است، شاید سازمان های غیر دولتی هم علاقمند به تقویت این نقش نداشته باشند.همچنین معتقدم با توجه به دانش و تجربه زیسته، مشارکت این سازمان ها در سیاستگذاری های اجتماعی در سطوح ملی و منطقه ایی می تواند تاثیرات شگرفی داشته باشد که نباید به آسانی از کنار آن گذشت.نداشتن نگاه قیم مابانه به سازمان های غیردولتی بستر را برای مشارکت کمی وکیفی آنها بیش از پیش افزایش خواهد داد و به دلیل اعتماد مردم به این سازمان ها که از جنس خودشان هستند می تواند آنها را به پلی بین مردم و دولت قرار دهد.بدون شک مشارکت اجتماعی منجر به کاهش هزینه های دولت ها در انجام وظایف شان خواهد بود و درجه مشارکت این سازمان ها در کنار مشارکت مردم و خانواده ها در تحقق توسعه همه جانبه و پیشرفت  هر کشوری بسیار مهم است که سازمان های غیر دولتی یکی از جلوه های این مشارکت محسوب می شود. این مشارکت حتی می تواند کمک کند تا مردم با محدودیت های دولت ها  از طریق این  سازمان ها برای انجام امور هم آشنا شوند که خود می تواند در افزایش اعتماد عمومی به دولت ها در کشور های مختلف کمک شایانی کند.ضمن اینکه پذیرش این مشارکت و تسهیل در امر مربوط به سازمان های غیر دولتی موجب می شود که  زیرزمینی و پنهانی فعالیت نکنند.در پایان می خواهد به این نکته اشاره کنم که ضمن تاکید بر آسیب شناسی( نقاط قوت و ضعف) فعالیت این سازمان ها و الزام( خود خواسته) آنها بر افزایش شفافیت های مالی و اداری و .. این موضوع هم مورد توجه قرار گیرد که در حال حاضر بر اساس قوانین و اسناد بالادستی، برای مشارکت اجتماعی این سازمان ها می بایست مجوز رسمی فعالیت را از دستگاه های تعیین شده در قوانین اخذ کنند، ضروری است تا صادقانه و بدور از هرگونه جانبداری اداری و سیاسی و.. آسیب شناسی رابطه دولت با این سازمان ها هم صورت گیرد و چشم انداز فعالیت این سازمان ها بگونه ایی ترسیم شود که انگیزه آنها را برای افزایش مشارکت بیشتر کند تا نشان داده شود که آنها را باور کردیم.

  





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/21
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی