دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

معاونت خاموش زنان

معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، این روزها از همیشه کم فروغ تر است

معاونت خاموش زنان

اگر ایران را با خط کش جنسیت تقسیم کنیم ۴۰ میلیون نفر از جمعیتش زن و دختر هستند. اگر هم خانواده را ملاک این تقسیم قرار دهیم ایران مجموعه ای است از ۲۴ میلیون و اندی خانواده با میلیون ها خواسته، هزاران مطالبه و صدها نیاز.

معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری را اما اگر کنار این همه خواسته بگذاریم، به روایت فیل و فنجان می ماند. به همان اندازه کوچک و کم رمق در مقابل نیازهای حجیم یک ملت. از سال۹۲ که مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری به معاونت تبدیل شد و رئیس این مرکز، از مشاور به معاون رئیس جمهور ارتقای درجه پیدا کرد امیدها به افزایش کارایی و نفوذ این تشکیلات نیز به همین نسبت بالا رفت، ولی گذشت زمان نشان داد میان مرکز و معاونت چندان فرقی نیست وقتی آبِ نگاه به حوزه زن و خانواده از سرچشمه گل آلود است

دولت ها در ایران کمتر پیش آمده نگاهی خانواده محور و مبتنی بر عدالت جنسیتی داشته باشند. برای همین، چه سال ۶۶ که شورای فرهنگی اجتماعی زنان به عنوان تشکیلاتی برای پیگیری مطالبات زنان شکل گرفت، چه وقتی سال ۶۸ کمیسیون های امور بانوان در وزارت کشور و به طور آزمایشی در فرمانداری قم ایجاد شد، چه سال ۷۰ که به پیشنهاد رئیس جمهور وقت، تاسیس دفتر امور زنان در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید، چه وقتی در این سال شهلا حبیبی به عنوان نخستین مشاور زن رئیس جمهور به این دفتر آمد، چه سال ۷۷ که این دفتر به مرکز امورمشارکت زنان تغییر نام داد و چه وقتی در دولت نهم این نام دوباره تغییر کرد و به مرکز امور زنان و خانواده تبدیل شد و چه حالا که معاونت امور زنان وخانواده ریاست جمهوری، معاونتی جاافتاده و با چارت سازمانی مشخص است، در دو حوزه زن و خانواده آنچه انتظار می رفت رخ نداده است، حتی اگر روسای آن از کرده های خود ابراز رضایت کرده باشند

این روزها اما معاونت امور زنان وخانواده ریاست جمهوری ازهمیشه کم فروغ تر است و در لاک بی خبری فرو رفته، وضعیتی که بتدریج از دولت یازدهم آغاز شد که معاونت امور زنان درآن درمقایسه با دولت های نهم و دهم بسیار ساکت بود

شهیندخت مولاوردی، معاون زنان و خانواده رئیس دولت یازدهم البته می گفت این سکوت ناشی از تمرکز بر امور است که با هیاهو فقط به حاشیه می روند. شاید اشاره او به عملکرد دو دولت قبل بود که مرکز امور زنان وخانواده ریاست جمهوری درآن همواره درصدر اخبار قرار داشت و طرح های فراوانی را ظاهرا به نفع زنان طراحی و روانه مجلس می کرد، اما به سبب عجولانه بودن پس از مدتی از تب و تاب می افتاد و امیدها را ناامید می ساخت، مثل طرح کاهش ساعت کاری زنان با شرایط ویژه، افزایش مرخصی زایمان زنان شاغل به۹ ماه یا طرح بحث برانگیز بازاریابی اجتماعی مادری که از بیخ و بن مبهم بود

امروز اما در نقطه ای ایستاده ایم که از یک سو مطالبات زنان وخانواده براثر کم توجهی های سالیان دراز تجمیع شده و از سوی دیگرقوانینی که سد راه زنان است بر زندگی نیمی از جمعیت کشور همچنان سایه دارد، درحالی که عده ای نیز همچون فاطمه تندگویان، مشاور وزیر نفت می گویند معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری نمی تواند به تنهایی کاری انجام دهد، چرا که نه ابزارهای لازم را دارد و نه اختیاراتش آنچنان وسیع است

هزار وعده خوبان 


درصد روز نخست آغاز به کار دولت دوازدهم، معصومه ابتکار که معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری است، در گزارش تلگرامی اش نوشت در حوزه خانواده سالم، آسیب های اجتماعی، سلامت و بهداشت، دختران، محیط زیست، زنان روستایی و عشایر، تعمیق باورهای دینی، کارآفرینی و اشتغال، سکونتگاه های غیررسمی و مشارکت زنان فعال خواهد بود و در پیگیری لوایح و تصویب قوانین درحوزه زنان، ارتقای سطح آموزش و توان افزایی زنان درسطوح مختلف جدیت خواهد داشت


اما از آبان سال۹۶ تا امروز معاونت امور زنان وخانواده قدمی برنداشته که همسو با این آرمان ها باشد، بخصوص همسو با ماموریت اصلی اش که رصد اوضاع، تعامل با نهادهای مختلف، چانه زنی با مجلس و در نهایت رفع موانع و تغییر وضع موجود است

در واقع اگر بتوان مهم ترین دستاورد این معاونت در دولت یازدهم را گنجاندن مواد ۱۰۱ و ۱۰۲ درقانون برنامه ششم توسعه (که برتقویت نهاد خانواده و جایگاه زن در آن و نیز استیفای حقوق شرعی و قانونی زنان درهمه عرصه ها تاکید دارد) دانست، عملکرد فعلی این معاونت را باید هیچ ارزیابی کرد، هرچند معصومه ابتکار می گوید فعال شدن ستادملی زن و خانواده، توان افزایی زنان سرپرست خانوار و پیگیری مجدانه سهم۳۰ درصدی زنان در مدیریت های ملی و استانی را در دستور کار دارد


کارشناسانی که خارج ازاین معاونت اوضاع را رصد می کنند، چندان به ادامه کار خوشبین نیستند، از جمله زهرا داور، نایب رئیس انجمن ایرانی مطالعات زنان که به جام جم می گوید این معاونت درحوزه های تحکیم خانواده، آسیب های اجتماعی و مطالبات زنان که سه ماموریت اصلی آن است خوب عمل نمی کند


او توضیح می دهد این تشکیلات، متولی پیگیری سیاست های ابلاغی رهبری درمورد تحکیم خانواده است ولی با این که متولی اجرایی شدن این سیاست هاست کار ویژه ای انجام نمی دهد آن هم در شرایطی که وضعیت خانواده ها از بابت افزایش طلاق، سیر نزولی ازدواج و کاهش جمعیت نگران کننده است


داور همچنین به عملکرد ضعیف معاونت امور زنان و خانواده در حوزه آسیب های اجتماعی اشاره می کند و می پرسد اینها در زمینه تدوین لوایح، اجرایی شدن قوانین و درگیر کردن نهادهای دولتی و غیردولتی در بحث آسیب های اجتماعی واقعا چه کرده است


انتقاد دیگر این حقوقدان اما درحوزه مطالبات بر زمین مانده زنان است. او می گوید مطالبات واقعی زنان اصلا شناخته شده نیست و چون این گونه است، مطالبه ای همچون حضور در ورزشگاه که خواسته بخشی از زنان است در اولویت قرار می گیرد درحالی که این معاونت متولی اجرای اصل ۲۱ قانون اساسی است که به احیای حقوق مادی ومعنوی زنان تاکید دارد


اینها را اگر کنار تعهدات و تفاهم نامه های معلق مانده در معاونت امور زنان و خانواده قرار دهیم حجم کارهای برزمین مانده دراین حوزه بهتر عیان می شود؛ موضوعاتی که بعضا حیاتی است و سرانجامش به سرنوشت افراد بستگی دارد. زمانی که این معاونت نقشه راهی مشترک با آموزش و پرورش را ترسیم می کرد تا راه حلی اجرایی برای دختران بازمانده از تحصیل در استان های مرزی پیدا کند، خیلی ها مشعوف شدند اما حالا فرحناز مینایی پور، مدیرکل امور زنان و خانواده آموزش و پرورش به ما خبرمی دهد در موضوع بازماندگی ازتحصیل دختران کارخاصی از سوی معاونت انجام نشده است. او می گوید این معاونت می تواند با اقدامات حمایتی از دخترانی که به علت فقر اقتصادی یا موانع اجتماعی و حتی کمبود مدرسه از تحصیل بازمانده اند به بازگشت آنها به چرخه آموزش و رفع موانع کمک کند که البته تا به حال کار خاصی انجام نداده است


خانواده حاشیه نشین دولت ها 


اگرحال زنان خوب شود حال خانواده ها هم خوب می شود، بی علت نیست که امور زنان و خانواده را در یک معاونت زیرمجموعه ریاست جمهوری کنار هم چیده اند. اما با این معادله بی چون و چرا، حسن موسوی چلک، رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران معتقد است این معاونت نه در خصوص جایگاه زنان و نه برای ارتقای جایگاه خانواده کار ویژه ای انجام نداده است


او به ما می گوید مشکل این است که در حوزه زنان و خانواده موازی کاری و حتی تعارض، فراوان وجود دارد و از سوی دیگر کسانی که در این دو حوزه سیاستگذاری می کنند معمولا افراد دغدغه مندی نیستند


چلک البته می گوید چالش های خانواده در ایران فراتر ازاین است که یک معاونت بتواند از پس آن برآید؛ چرا که تغییر و بهبود زمانی ایجاد می شود که کلیت نظام به این دو حوزه بها بدهد. او می گوید دولت و حاکمیت، برنامه ریزی ها و سیاستگذاری ها در ایران خانواده محور نیست و چون این گونه است مشکلات نیز حل نمی شود


به عبارتی شاید بتوان ریشه حل نشدن مشکلات را درچند صدایی درحوزه زن وخانواده جست وجو کرد، طوری که خیلی ها ازاین حوزه دم می زنند ولی درعمل کارخاصی که مردم در زندگی لمسش کنند انجام نمی شود. قدمی هم اگر برداشته می شود آنقدر کند پیش می رود که تا بخواهد در زندگی مردم وارد شود دولت ها دست به دست می شوند و همه چیز دوباره برمی گردد سرِخانه اول، شاید مثل لایحه تامین امنیت زنان در برابر خشونت که پس از گذشت سال ها از نگارش آن امروز هنوز در قوه قضاییه منتظر تائید و آنگاه تصویب نهایی در دولت و مجلس است


مریم خباز/ روزنامه جام جم/22.2/97

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/02/23
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی